Son Sabah

Benim yerimde kim olursa olsun böyle yapmalıydı. İyilik karşılıksız olmalıdır. Eğer karşılık bekleyerek yaparsak yaptığımız iyiliğin hiçbir anlamı olmaz ya da yaptığımız şey iyilik olmaz. “Hayır, başkasının malı, mülkü ve parasıyla hayır yapılmaz. Buna gasp denir, hırsızlık denir. Böyle düşünerek, böyle söyleyerek kendini kandırıyorsun. Haşa, Allah’ı kandırabilir misin? O ki her şeyi hakkıyla işiten, gören, duyan ve bilendir. Yarın mahşer gününde ona hesap vermeyecek miyiz? Allah dilerse sana da verirdi. Hem o para sadece sahibinin hakkıydı. Ha sana verdim ha ben yedim, ne fark eder? İkisi de haram değil mi? Buna hırsızlık denmez mi?” Karşımdaki adam sustu, tek kelime edemedi. Galiba böyle düşündüğü için çok utanmıştı kendinden.