Ruhumdaki Çalkantı

Ben bir adam sevdim, kış soğuğunda buz kahve Yaz güneşinde bal sarısı gözleri vardı Teslim olurken bitişime Bazen “bitti dediğin yerden başlar” derler Nasıl başladığını umursamadan, kim önemser ki seni Acır işte, dibine kadar batarsın alışkın olsan da Hiç olmayacak gibi, iliklerine kadar Gözlerin kapalı, nefesin tutuk Çiğnersin en çok da kendine verdiğin sözleri Seversin, girdabın içinde aheste salınmayı Bilmezsin ki başka türlüsünü Ruhum yara bere, tenim soğuk Pehh! İflah olmaz gönlüm Yine de aşık atar durur kadere…