Çığlık

“Adamı ben daha önce gördüm.” “Ben de biliyorum. Çoğu zaman içerde olur zaten…” “Ulan bu şerefsiz, bizim mahalledeki adi herif değil miydi?” dediler önce… Birçoğu olay mahallinden o anlarda sıvışmıştı… Akşam akşam kimse “başına belâ almak” niyetinde değildi. Bir tek kişi bile tanıklık yapmadı. “Tanımıyoruz.” dediler. Eşkâl vermediler, ya da veremediler. “Karanlıktı, göremedik, çok kısa bir zamanda oldu-bitti her şey,” gibi yazılı ifadeler imzaladı olay yerinde bulunanlardan bazıları. Bazıları da sanki orada hiç yoklarmış gibi davrandılar… Ne çığlıklar vardır, duyduğumuz hâlde duymamış gibi davrandığımız; ömür boyu vicdanlarımızı yaralayan çığlıklar… Ve günahlarımızdır o çığlıklar; yakamızı başka âlemlerde de bırakmayan günahlarımız…